Ik laat hier zien welk cadeau de dansers kregen toen ze het huis in gingen en waarom ik dit heb gegeven.

Iedere danser kreeg een foto met daarop iemand die veel betekend heeft in Dans en in mijn leven een inspiratie is op het gebied van dans en theater.

Links boven (Cadeau aan Remy)

Koning Lodewijk de 14e (1669 - 1672)

De Zonnenkoning van Frankrijk. Hij was een fervent beoefenaar van ballet/dans. Iedereen die iets te betekenen had aan het hof van deze koning, moest kennis hebben van de balletten van de koning en ook die vorm van kunst beheersen. In  1661 richtte hij de 'Koninklijke Academie voor Dans' op in een zaal van zijn paleis het Louvre in Parijs.

De vijf basis posities van het ballet werden vastgelegd en waren een teken dat alles in de natuur en ook het menselijk lichaam, beheerst en omgevormd kon worden. De uitgedraaide posities van de voeten en benen waren een teken dat alles open stond voor nieuwe ontwikkelingen en de koning voor niemand en niets bang was. De invloed op hedendaagse dans en creativiteit is nog steeds groot en altijd grijpen kunstenaars terug naar die periode voor inspiratie. Het Ballet van de Opera van Parijs is nog steeds toonaangevend op gebied van klassieke dans.

(RS: Prachtig, zijn visie en liefde voor een hele nieuwe kunstvorm, naast het bestuur van een land en die kunstvorm in te zetten voor het imago van de troon!)

Rechts boven (Cadeau aan Rashaen)

Rudolf Nurejev (1938 - 1993)

Groeide uit tot een groot icoon van de 60er en 70er jaren. Vluchtte in 1961 uit de Sovjet Unie, en liet zijn hele jeugd achter, om zijn talenten in het Westen te kunnen laten bloeien. Nurejev lapte alle regels aan zijn laars behalve die van de klassieke ballet training. Hij groeide uit tot een van de rijkste kunstenaars van zijn tijd. Als directeur van het Parijse Opera Ballet zorgde hij voor grote controverse en inspiratie. 

 (RS: Gaan voor waar je talent, je gevoel en je instincten je toe drijven, zonder bang te zijn voor wat er komen gaat)

                                                       Zie ook www.nureyev.org

Links midden (Cadeau aan Chantal)

Alexandra Radius (1942)

Ze had haar debuut in 1957 om via o.a. Het Nederlands Dans Theater en American Ballet Theatre uit te groeien tot een danseres van wereld formaat. Samen met haar man Han Ebbelaar danste ze in binnen en buitenland en schroomde niet om ballet tot in alle uithoeken van ons land te brengen naast hun werk als ster solisten bij Het Nationale Ballet. De eigenlijk enige Prima Ballerina van Nederland. De liefde voor de dans die altijd verweven zit in haar leven voel je als je haar ziet. Ze was een favoriete partner van de legendarische Rudolf Nurejev.

Het Dansersfonds'79 opgericht door Han&Lex, heeft een belangrijke rol in Nederland waar het gaat om ondersteuning en inspiratie van dansers jong en oud.

(RS: Zelfs als onkundige, eigenlijk onmogelijke danser bij ND-2in '82, voelde ik het respect van Radius en Ebbelaar tijdens de lessen die ze aan ons jonge dansers gaven. Inspiratie ten top)                  

                                                 Zie ook www.dansersfonds.nl

Rechts midden (Cadeau aan Junior)

Hans van Manen (1932)

Grootmeester van de dans, Mondriaan van de dans. Hij droeg in grote mate bij aan het volwassen worden van de danskunst in Nederland. Zonder Hans had dit nooit kunnen gebeuren. In de jaren zestig maakte hij vele stukken voor de Nederlandse Televisie. Zijn balletten worden sinds jaar en dag door alle beroemde gezelschappen in de wereld gedanst. Hij kreeg hoge onderscheidingen voor zijn bijdragen aan het Nederlandse culturele leven. Hij schroomt niet controversieele balletten te maken zoals zijn 'Mutations' ('70) waarin delen van het stuk door dansers zonder kostuum gedanst werden. Hij steekt ook zijn mening niet onder stoelen of banken.

(RS: Als jonge danser mocht ik met Hans werken tijdens de Sommer Tanz Schule Keulen, om later als rijpere danser echt door hem gebruikt te worden in fantastische stukken, wat een geluk voor mij!)

                                Zie ook www.hansvanmanen.com

Links onder (Cadeau aan Charlene)

Shirley MacLaine (1934)

Ging als jong 16 jarige danseres van Virginia naar New York om haar geluk te beproeven. Ze werd ontdekt door een Hollywood producer en speelde sindsdien in vele, vaak beroemde films als 'Sweet Charity', 'In Her Shoes' en 'Terms Of Endearment' waarvoor ze na vele nominaties, eindelijk een Oscar won.Ze reisde de hele wereld af met haar eigen One Woman Show en publiceerde haar eerste boek 'Don't Fall of The Mountain'('70) om uit te groeien tot een bestseller schrijver met haar 'Out On A Limb'('83). In haar boeken schrijft ze over haar ervaringen in Hollywood, Theater, spirituele zaken en UFO's, haar prive leven en het alles bepalende feit dat ze een danseres is. In haar nieuwste boek 'I'm All Over That'('11) beschrijft openhartig haar ervaringen op sexueel gebied.

(RS: Ik las haar eerste boek en was verkocht. Het liet me zien dat de instincten die ik voelde de juiste signalen gaf. Ook besefte ik dat ik tekst onthou door de manier waarop ik beweeg, omdat ik danser ben. Een acteur onthoud de beweging door zijn tekst, hij/zij heeft het anders geleerd. Good Old Shirl, altijd positieve inspiratie)                                         

                                        Zie ook www.shirleymaclaine.com

Rechts onder (Cadeau aan Jomecia)

Josephine Baker (1906 - 1975) was in het beging van de vorige eeuw een vaudeville artiest in Saint Louis en New York om in 1925 een grote ster in de Follies Bergere van Parijs te worden. Tijdens de tweede wereld oorlog gebruikte ze haar ster status om het verzet te helpen en na de oorlog reisde ze de wereld rond met grote revues. Josephine bewoog en danste , in het begin van haar loopbaan, op een heel bizarre manier, iets wat tegenwoordig poppin en lockinn of electric boogie genoemd zou worden.

Josephine heeft altijd geweigerd in zalen op te treden waar zwarte en blanke mensen gescheiden toegelaten werden. Ze adopteerde twaalfkinderen van diverse rassen en culturele achtergronden om een Rainbow Family te vormen en de wereld er van te overtuigen dat rassenhaat en rassen vooroordelen een grote stommiteiten zijn en de wereld uit moeten geholpen worden. In 1963 liep ze met Martin Luther King mee in de March on Washington, was daar de enige vrouwelijke spreker. Na de moord op M.L. King weigerde ze het verzoek om zijn plaats in te nemen.

"Omdat ik op het podium zo'n wild beest ben wil ik in het dagelijks leven zo beschaafd mogelijk zijn" (Josephine Baker)

(RS: Een vrouw die ook haar eigen hart volgde en durfde op te komen voor minderheden, en op staan tegen de gevestigde misverstanden van de maatschappij en politiek)

Vergeet niet waar je vandaan komt.

Ik ben de oudste choreograaf van alle vijf en sta dit jaar 30 jaar op het toneel.

Dans heeft mijn leven veranderd en hoe!

Als kind droeg ik steunzolen en mijn ouders moesten mij op de bus terug zetten na een uurtje in het bos wandelen tijdens een vakantie. Mijn gymleraar van de Havo kon niet geloven dat ik danser was geworden. Maar het lukte; Weg steunzolen! Kom maar op met de spieren en laat het zweet maar druipen.

Van mijn eerste dans docent Amy Gale heb ik geleerd om fysiek open te staan en me niet te schamen om als 18 jarige knul tussen de ballet meisjes van 12 jaar te staan en te leren en te oefenen. Mijn geest was al open en iedere schaamte voorbij. Daarna lag de wereld voor me open.

Ik heb een gouden tijd in dans meegemaakt vanaf de 80-er jaren. Jiri Kylian, Billy Forsyth, Nils Christe, Mats Ek, Ed Wubbe en natuurlijk Hans van Manen zijn enkele van de grote namen waar ik mee mocht werken. Nederland schreef dansgeschiedenis en iedereen ter wereld ging weer naar ons kijken. Nu zijn de balletten en stukken van deze mensen een groot cultureel export product, iets om trots op te zijn. wat nou, De Dutch Don't Dance?

Op dit culturele erfgoed ben ik heel trots, en trots om daar deel van te zijn, net zoals The Ultimate Dance Battle daar deel van zal gaan maken!